من...
انگار...!
من منتظرم که باغ لیمو بدهد
یک خنده و باز صورتت سیب شود
انگار که موز در تنم می روید
انگار انار در دلم می ترکد
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۷/۰۴/۰۳ ساعت 10 توسط وهید باقری
کسی ...
از مفردات...
کسی که حرف دلم را چقدر می فهمد
شنیده ام که میاید شنیده ام که تویی
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۷/۰۳/۱۴ ساعت 12 توسط وهید باقری
|
با...
با طعنه:وهید هم خراباتی شد
با هرزگی شهر دلش قاطی شد
حالا همه اهل روستا باخبرند
"در شهر به من پیشنهاداتی شد"
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۷/۰۲/۳۰ ساعت 14 توسط وهید باقری
|
امروز...
نسبيت و ديگر هيچ!!!
راست من
چپ تو
چپ تو
راست من
نسبيت گيجم مي كند عزيزم
وسط من
وسط تو
بيا مطلق باشيم
امروز چهارشنبه 18ارديبهشت 87
مراسم بزرگداشت نزار قباني
-شاعر بزرگ سوري-
در دانشگاه تبريز برگزار شد.
شعر خواني به زبان عربي
-توسط يك دانشجوي سوري تبار-
و فارسي
و نوازش پيانو و گيتار همراه بود.
جلسه ي نسبتن آبرومندانه اي بود.
از عربي كه چيزي نفهميديم ولي فارسيش را خيلي بد ميخواندند
ميخواستند با احساس بخوانند ولي...
و اما شعر هاي قباني كه هر چند با ترجمه اي
خام خوانده مي شد اما زيباييهايش از چشم دور نمي ماند.
شاعري كه زن و وطن در شعرش جريان دارند.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۷/۰۲/۱۸ ساعت 14 توسط وهید باقری
|
با خاک...
هر انسان ...
با خاک هماغوش شدی میفهمی
از حرف پر و گوش شدی میفهمی
درد دل یک کتاب را در قفسه
هر وقت فراموش شدی میفهمی
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۷/۰۲/۰۸ ساعت 10 توسط وهید باقری
|
هنور...
هنوز هم...
موقعی که می روی
موقعی که من امیدوار نیستم به بازگشت تو
دست من که نیست
میخی از نگاه من به دامن تو گیر می کند
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۷/۰۱/۳۱ ساعت 10 توسط وهید باقری
|
تلپ...
یک شعر ناقص و قدیمی از خودم
...تلپ صدای من از دوش مرد افتادن
کنار قبر زنی که زمانی او با من
فرار کرد و شبی در همین حوالی ها
و یا درست همینجا که مرده ام حالا
برای لذت موهوم عشق دراز کشید
و نیمه کاره...که ان مرد خشمناک رسید
که دشنه دست چپ و دست راست فانوسش
و خشم گم شدن ناگهان ناموسش
-هوس هنوز به جا بود و تشنه تر قلبش
که خورد پشت سر هم دو دشنه در قلبش-
...
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۷/۰۱/۲۰ ساعت 9 توسط وهید باقری
|
بگذار...
یک شعر کوتاه ...
بگذار باد موهایت را تصمیم بگیرد
بگذار در کوچه باد بیاید
و این انتهای زیباییست
و یک داستان مینی مال*
-این ماهیه که خریدی چقدر زشته
- پس بقیه هم مثل تو فکر میکردن که فروش نمیرفت
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۶/۱۲/۲۸ ساعت 16 توسط وهید باقری
|
تا ...
هر دو رباعی برای حسین جز جوادی
که عاشقانه بازی میکند و بارانش بند نمی آید
تا صحنه ی روزگار این زندان است
بازی است که سرنوشت هر انسان است
او نیز درین نمایش تک نفره
بازیگر نقش اول باران است
و
من را به نمایش خودت مهمان کن
بازیگر نقش اول باران کن
با دست خودت صورتکم را بردار
یک روز به بند رخت آویزان کن
با پوزش از استاد به خاطر ناحرفگوش کنی!
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۶/۱۲/۱۵ ساعت 14 توسط وهید باقری
|
می گندد...
احساس تازه کاری میکنم.هم در شعر هم در بلاگداری در حالیکه...
گفته بودم توضیحات مفصل در پست بعدی...
آدمی که توی یک رباعی جا بشود مفصلش کجا بوده؟!!
و اینک رباعی:
می گندد و می پوسد و لک خواهد زد
آمار غمش سر به فلک خواهد زد
این سفره برای هیچکس باز نشد
من مطمئنم دلم کپک ...
*به توصیه استاد صفربیگی بیت اول را تغییرانیده ام.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۶/۱۲/۰۶ ساعت 14 توسط وهید باقری
|
نظرات در این وبلاگ نمایش داده نمی شوند