پشت سر نگاه کردمت که می روی
مثل مادری
که پاره ی تنش
بی رضایتش به جنگ می رود
پشت سر نگاه کردمت
آنقدر که سایه ام به احترام تو بلند شد
رفتن تو سخت بود
مثل کاشتن
دوست داشتن
و دست بر نداشتن
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۴/۲۷ ساعت 17 توسط وهید باقری
|
نظرات در این وبلاگ نمایش داده نمی شوند