بدون شرح!!!

 

شبلی نعمانی در "شعر العجم " گفته است:در حیوانات هر وقت حالت جذبه و جوشی پیدا شود آن حالت بوسیله ی صداها و نواهای مختلفی به ظهور و بروز میرسد.مثل قلقل قمری کوکوی فاخته چهچه بلبل قهقه کبک دری و همینطور در انسان وقتی منجذب می شود  آن انجذاب از دریچه ی الفاظ و عبارات خاص سر میزند همچنان که جذبات حیوانات به صورت حرکت ظاهر می شود.مثلا طاووس بنا به رقص می گذارد یا به مار حالت اهتزاز دست می دهد و همینطور انسان  چون علاوه بر غریزه ی نطق غریزه ی نغمه ها هم عطا شده است.لذا الفاظ موزون را از دهانش خارج می سازد.علاوه بر این بنای زمزمه را می گذارد.وقتی که جذبه خیلی شدت پیدا کرد حرکت و رقص پیدا می آید و وقتی که حالات و زمزمه ها در یکجا جمع شد حقیقت شعر وجود خارجی پیدا می کند.الفاظ موزون و حرکات را شعر گویند.اعراب همیشه اشعار را با آواز می خوانده اند.

 

 

منبع:آفتاب کلیک کنید