من بالکل با حشرات میانه ی خوبی ندارم و از برخی شان عمیقأ بیزارم یا میترسم ،‌مانند سوسک و ملخ.

اما در این میان چند حشره ای هم هستند که به خاطر زیبایی راه به شعر و ادبیات یافته آمد از جمله پروانه و کرم شب تاب و کفشدوزک که از قضا این سه حشره را به قدر سایرین دشمن نداشته بلکه دوست نیز میدارم . اما در هر سه ی این حشرات نکته ای است که شرح می دهم .

پروانه هایی که در ادبیات ما خود را به شمع می زنند و در عشق معشوق سوخته می شوند نه پروانه های خوش خط و خال بلکه بیدهای نه چندان زیبا هستند که گرد لامپ ها هم می گردند.

کرم شب تاب کرم نیست و نوعی سوسک است 

کفشدوزک در کوردی سورانی شمامه و خال‌خال و در کوردی کلهری و فیلی به مه‌ل خاله‌وان( به معنی حشره ی صاحب خال) نامیده می شود. اما بسیار می‌شنوم که به غلط آن را مال خالووان(خانه ی داییها!!) یا مه‌ل خه‌له‌وان(حشره ی خلبان ) می نامند که هر دو غلط است.  پسوند وان یه معنای صاحب و داراست چنانکه در آموزه های زرتشتی انسان صاحب اشه(راستی و درستی ) اشه وان‌ نامیده می شود و این پسوند به این معنی نیز در کوردی معتبر است و خاله‌وان به معنای صاحب خال می‌باشد .