۹۹
ضرباهنگ زندگی در ایتالیارو خیلی دوست دارم، آرام، بی شتابزدگی
اما این قرنطینه و ویروس عجیب ریتم نرمش رو به سکوتی کشنده بدل کرده
اینکه جهان برای مدتی دست از این تک و تای گاه بیهوده برداره چیز بدی نیست، شاید فرصتی باشه برای بازبینی و از نو اندیشه کردن، اما آرزو دارم هر چه زودتر تمام بشه چون همه میخوایم به زندگی برگردیم، شاید با نگرشی نو
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۹/۰۱/۱۳ ساعت 0 توسط وهید باقری
|
نظرات در این وبلاگ نمایش داده نمی شوند