این چشم های آبی  روشن که مال توست

یعنی که بد به حال  من و خوش به حال توست 


گاهی دو آیه اشک  از آن چشم ها به زیر

می آید و صحیفه  ی آن دستمال توست 


گفتم به اپتومتر  که دنیام آبی است

آن اپتو متر گفت  که این از خیال توست 


درباره ی تو حافظ شیرین سخن چه گفت 

گفت آفتاب آینه دار  جمال توست 


گفتی وهید این  که تو گفتی چه قالبی است؟

ما شعر گفته ایم  فقط این سوال توست؟